Çocuklukta ,
Ne güzeldi bayramlar !
Aha şura, aha bura, aha ora
Diyerek birden hurra...
Üç beş kişi birden,
Çalardık kapıları !
O yoksul insanlar,
Anadolunun güzel insanları,
İkram ederlerdi ,
Ne var ise evde yoğu varı !
Aldığımız birer şekerdi,
Kimimiz kütür kütür yerdi...
Ne güzeldi bayramlar !
Bakardık ,
Yoldan geçen amcalara...
Daha giysisinden anlardık !
Kimde vardır para...
Uzanır öperdik ellerini,
Adamlar sevecendi.
Öyleleri vardı ki ,
Arar dururdu ceplerini,
Yoktu verecek beş kuruşu...
Gülümser giderdi !
Çocukluk işte ,
Zenginlik sanırdık ,
Üstü başı temiz duruşu !
Bayram buydu işte...
Kütür kütür yenilen şekerlerin,
Yerini dolduramazdı çikolata...
Ne şampanya ne de viski ,
Düşünen bile yoktu !
Bambaşkaydı ,
Bir bardak limonata...
Ya da bir bardak ayran !
Bayram çocukların bayramıydı...
İnsanların bayramıydı .
Öylesine !
Uçaklarla çıkıp tatile ,
Deniz kıyısına koşmak nafile...
Bayramı bizler öldürdük !
Geçmişi ananeyi bile bile...
Eski bayramlar olmasa bile
Yinede bayramınız kutlu olsun...

Sana nasıl anlatsam bılmıyorum ama bıldığım tek ama tek şey seni delicesine çok sevdiğim seninle öyle bütünleştim ki ayrılmak degil kopamıyorum senden ne seni bırakabılıyorum ne de kendimi hiçe sayıyorum bunların ikisinide yapamıyorum.Çünkü artık düşünemiyorum kafama ve benliğime o kadar yerleşmişsin ki seni oradan çıkartmak olanaksız belki kendimi küçük düşürüyorum ama sevgide küçük düşme söz konusu olsa bile seve seve senin için her adımı atarım seni o kadar çok seviyorum ki artık aşkım senden bile öte seni sevdiğimi daglara taşlara kısacası bütün kainata haykırmak istiyorum SENİ SEVİYORUM!!! Bu iki kelimeyi defalarca yanlız senin için ama yanlız senin için tekrarlayabilirim biliyormusun. Seni sevdiğimden beri artık çevremdeki herşey gözüme daha güzel,daha hoş,ve daha ümit verici gelmeye başladı.Çünkü onlar bana seni hatırlatıyor.Dağlar gibi sende içimde tutulması zor bir yerdesin,tepeler gibi ulaşılması zorsun.Zirveye sadece bir kişi çıkar senin yaşamında;işte oda ben olmak istıyorum,zirvede tek ben;SEN VE BEN...

Su gibi berraksın ama içimdekileride alıp götürüyorsun yol gibi seninde sonun yok;yani seni sevmenin sonu yok bu böyle nereye kadar sürer bilemem tabı bunu ben belirleyemem;ama şunu bilki;seninle ölüme bile varım...!Sensiz geçen bir gün degil bir salise bile düşünemez oldum.Sen benim benliğim,varlığım,hayatım,geleceğim,çılgınlığım,se vincim,mükemmelim,sevdiceğim herşeyim herşeyimsin...

Sensiz bir hayatın oksijensiz yaşamdan farkı yoktur.Aldığım her nefes içtiğim su yürüdüğüm yol herşeyde sen ve senden izler var.

Seni Seviyorum...Seni Seviyorum...Seni Seviyorum...Seni Seviyorum...

unutmak ihanettir bebeğim
unutma beni ömrünce
hep yaşat kalbinide...
iyi yada kötü ne önemi varki...
sen hep benim aklımın
bir köşesinde olucaksın...
oynadığımız oyunlar gelicek aklıma..
belkide gözyaşlarımızz
unutma beni birtanem..
unutmak ihanettirr...
Degistiğimi sanıyorsun,değiştim aslında tek değişmeyen seni seven kalbim oldu,
hala sana tutkulu,hala sana odaklı.Ben hep aynı benım inan,
hayat zincirlerıyle ıskence çektirsede bana kalbim zarar görmedi asla.
Istersen dinlemeden cekgit o anda unuturum diyeceğım sana ama kaldırmaz yüreğim sensizliği
kendimi unuturum seni asla...

Hiç Gününüz Kutlu Olsun..
Hiç baba olmamışların da bir günü olmalı; senede değilse bile, ömürlerinde bir günü.
Hiç anne olmamışların, hiç sevgili olmamışların, hiç çocuk olmadan büyümüşlerin de bir günü olmalı hayatlarında.
Öyle hatırlatır gibi değil, imalardan, yanlış anlamalardan, başa kakmalardan uzak bir gün… Bir tür özlem giderme, bir tür “şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler” şeklinde…
Etrafı bayram ederken bayram edemeyenlerin, bayram nedir tatmamış olanların da bayramı olmalı. Bir gün değilse bile, ömürde bir saat… Kolonya dökmeli, yorgun ellerine. Şeker tutmalı, ağız tadıyla yiyecekleri. Sohbet etmeli havadan ve sudan. Hatrını sormalı içten ve “iyi değilim” cevabına dair bir şeyler yapmayı baştan kabullenerek.
Hiç başı okşanmamışların, hiç güzel söz duymamış olanların, bir tane kır çiçeği bile olsa hediye alınmamışların da bir günü olmalı; en azından bir günü.
Başlarını okşamak, güzel sözler etmek, çiçekler vermek; belki umuda, duaya, tevekküle dair sözler etmek ve nihayetinde görevini yapmış olmanın rahatlığıyla değil, gözü arkada kalarak ayrılmak…
Belki sadece selam verip, sokakta ayaküstü hayattan, sıradan konulardan,incir çekirdeğini doldurmayacağı sanılan mevzulardan konuşurken, araya bir parça umut, bir parça inanç, bir parça teselli bırakmak.
Hiç sevilmemişlerin, hiç özlenmemişlerin, hiç aranıp sorulmamışların, hiç uğruna gözyaşı dökülmemiş, telefon numarası kaydedilmemiş, evinin adresi hafızaya nakşedilmemişlerin de; seveni, özleyeni, arayıp soranı, gözyaşı dökeni, telefon ve adres defteri olma günleri olmalı.
O gün, hiçbir tv kanalında, hiçbir radyo istasyonunda, hiçbir gazete köşesinde, hiçbir bilboardda, hiçbir reklam kuşağında işlenmese de; biz bilmeli ve yaşamalıyız.
Eğer o gün bugünse ve siz de onlardan biriyseniz, “Hiç…” gününüz kutlu olsun.
Alıntıdır.